دیتاسنتر مبتنی بر نرم افزار چیست؟

دیتاسنتر مبتنی بر نرم افزار SDDC که همچنین دیتاسنتر مجازی نیز نامیده می شود Virtual Data Center (VDC) یک ایده برای زیرساخت IT است که مفاهیم مجازی سازی نظیر: انتزاع، ادغام و خودکارسازی همه منابع و سرویس های دیتاسنتر را جهت رسیدن به (ITaaS) بسط می دهد.

Software_Defined_Data_Center
در یک SDDC، تمام عناصر زیرساخت مانند Networking ،Storage ،CPU و Security مجازی می شوند و به عنوان سرویس ارایه می شود. در حالی که SDDC در دل مفهوم ITaaS قرار دارد.
چون این یک ایده با روش های پیاده سازی بسیار متفاوت است، پشتیبانی از آن نیز با روش های متفاوتی ممکن است. منتقدان بیان می دارند با توجه به این مقدار تنوع، واژه SDDC بیشتر یک ابزار بازاریابی (Software Defined hype) و یک اغراق مبتنی بر نرم افزار است!. اما در مقابل موافقان معتقدند که SDDC تعریفی از آینده دیتاسنترها خواهد بود.
پروژه هایی که حداقل تجربه برخی از مؤلفه های SDDC خواهند داشت در آینده نزدیک با رشد قوی بازار خود مواجه می شوند. در بازار Software Defined Networking در مقایسه با گردش مالی 360 میلیون دلاری در سال 2013 انتظار دستیابی به رقم  نزدیک به 3.7 میلیارد در سال 2016 می رود، IDC تخمین میزند که بازار Software Define Storage، بازار ثابت و متوازن تری نسبت به بازار Storageهای دیگر داشته باشد.
توضیحات و اجزای اصلی
SDDC مفاهیم و اجزای متفاوت زیرساخت دیتاسنتر را در بر می گیرد، و هر جزء می تواند از طریق یک Application Programming Interface (API) در دسترس، اجرا و مدیریت شود.
اجزای اصلی معماری در SDDC شامل موارد زیر می شود:
• مجازی سازی کامپیوتر، که پیاده سازی نرم افزاری یک کامپیوتر است.
• Software-Defined Networking (SDN) که شامل مجازی سازی شبکه می شود، فرایند آن ادغام منابع سخت افزاری و نرم افزاری و شبکه در داخل یک شبکه مجازی مبتنی بر نرم افزار است.
• Software-Defined Storage (SDS)، که شامل مجازی سازی Storage می باشد. رویکردی در ذخیره سازی دیتا که نرم افزار وظیفه کنترل وظایف مربوط به ذخیره سازی را دارد، در ضمن این مفهوم، از سخت افزار مربوط به Storage مستقل است.
• مدیریت و خودکار سازی نرم افزار، فراهم آوری یک مدیریت برای دسترس بودن، کنترل و مدیریت همه اجزای SDDC.
درک این موضوع که SDDC یک Private Cloud نیست مهم است، محدوده SDDC می تواند شامل Private Cloud ،Public Cloud و یا ترکیبی از این دو باشد. مزایای SDDC خیلی شبیه مزایایی است که از  مجازی سازی سرور به وجود آمده است اما SDDC فراتر از سرورها؛ و به زیر ساخت های IT  بسط می یابد.
ریشه و توسعه
تا همین اواخر دیتاسنترها فاقد منبع پردازش، Storage و سخت افزار شبکه با ظرفیت کامل جهت تطبیق با مجازی سازی بودند.
سال 2013 شرکت ها از طریق مجازی سازی شروع به طراحی زیربنا برای SDDC نمودند. Ben Cherian از شرکت Midokura معتقد است که Amazon Web Services را می توان به عنوان شتاب دهنده برای حرکت به سمت SDDC معرفی کرد زیرا:
آمازون به این نتیجه رسیده است جهان دیتاسنترها می تواند به واحدهای بسیار کوچک مجرد و تعویض شدنی تبدیل شود. شرکت ها شاهدند که آمازون چطور به این درک در حال نزدیک شدن است و به دنبال اینگونه دیتاسنترها در آینده خواهد بود.          
تاثیر بالقوه
عبارت SDDC در حال توسعه و تغییر بنیادین خطی مشی های کنونی این حوزه  است.  فرض کنیم ما در یک دنیای ایده آل هستیم. دیگر نیاز به سفارش برخی سخت افزارهای خاص و پس از آن استخدام یک کارشناس و مشاور جهت نصب و Program کردن آن قطعه نبود. به جای آن یک برنامه کاربردی را تعریف میکردیم و تمام منابع مورد نیاز آن از قبیل CPU ،Storage ،Networking و Security در اختیار آن قرار می دادیم و آن برنامه تمام آن چیزهایی که در اختیارش قرار دادیم را تبدیل به یک برنامه منطقی می نمود. این کارهایی است که پیش رو داریم و میتوان گفت SDDC در حال فعال کردن این ساده سازی های رویایی است.
معمولا مزایای SDDC ذکر شده عبارت است از بهبود بازده عملکرد از گسترش مجازی سازی در سراسر مرکز داده، افزایش سرعت دسترسی به برنامه ها، بهبود کنترل بر روی برنامه های کاربردی و امنیت با در نظر گرفتن سیاست های سازمان و انعطاف پذیری برای اجرای مجدد برنامه های کاربردی موجود در یک Cloud را می توان برشمرد.
به صورت بالقوه، SDDC می تواند به سرورها و یا قطعات سخت افزاری دیگر اجازه لازم برای خاموش شدن و یا کار کردن با سطح مصرف انرژی پایین تر را بدهد. برخی کارشناسان معتقدند که SDDC گزینه امن تری برای Cloud به شمار می رود. پیاده سازی SDDC برای سازمانی که دارای Private Cloud هست اجازه کنترل به مراتب بهتری بر روی دیتای میزبانی شده را می دهد. وقتی دیتا در یک SDDC ذخیره می شود سازمان ها می توانند دسترسی برحسب تقاضا (On-Demand) بر روی آن داشته باشند نسبت به زمانی که از Cloud Provider درخواست برای داشتن مجوز می شود. این بسیار منعطف تر است و منعطف تر اینجا یعنی موسسات قدرت، دسترسی به دیتا هنگام نیاز به آن را دارند.
چالش ها
مفهوم Software Defined به صورت کلی و SDDC به صورت خاص، با برخی مسائل غیر منطقی و اغراق آمیز نسبت به Software Defined تحت تاثیر و تزلزل قرار گرفته است. تنها تعداد کمی از شرکت های دارای سیستم همگن IT مانند YAHOO! و گوگل  توانایی مهاجرت به SDDC را دارند.
SDDC لزوما نمی تواند از بین برنده چالش هایی که تفاوت های بین محیط های توسعه، تولید مدیریت ترکیبی از برنامه های کاربردی قدیمی و برجا مانده با نمونه های جدید، یا ارائه خدمات در سطح توافقی SLA باشد.
به نظر می رسد SDNها جز الزامات SDDC هستند اما باید در نظر گرفته شود که به حداقل فن آوری توسعه یافته برای برقراری SDDCها نیاز است.
هرچند برخی از شرکت ها نظیر Arista Networks ،Cisco ،Microsoft و VMware در حال کار بروی Virtual Network که به راحتی در دسترس قرار می گیرد و همچنین در حال توسعه و نقل مکان از شبکه های فیزیکی موجود هستند.
استفاده گسترده از مجازی سازی شبکه نیاز به یک استاندارد صنعتی دارد. در حال حاضر چندین استاندارد در حال رقابت وجود دارد. Neutron مؤلفه شبکه متن باز پروژه Open Stack، به عنوان بخش مهمی از پازل استانداردسازی برای شبکه لحاظ می شود و انتظار می رود نقش کلیدی را در تکامل SDDC بازی کند.
Neutron یک سطح کاربردی انتزاعی از منابع شبکه را فراهم می کند و شامل یک API متصل به یک سوییچ مجازی است.
خط مشی SDDC، سازمان های IT را وادار به هماهنگ شدن می کند. معماری محیط software-defined نیازمند تغییر ذهنیت برای فرایندهای بیشمار IT است. که شامل خودکار سازی، Accounting و ارائه سرویس های در حال اجرا است،
همه گیر شدن انتقال به سمت SDDC می تواند سال ها به طول انجامد.
شرکت فناوری اطلاعات باید برای تبدیل شدن به کسب و کار متمرکز واقعی و داشتن بهترین پردازش، به صورت خودکار Workload را مدیریت کنند. پیش بینی می کنیم یک دهه طول بکشد تا SDDC به یک واقعیت تبدیل شود. در هر حال، هر قدم از این سفر طولانی منجر به افزایش دستاوردهای آن خواهد شد و سازمان های IT بیشتر و بیشتر به سمت سرویس گرایش پیدا کند.
تعدادی از سازندگان، شامل VMware در حال فعالیت برای توسعه روش SDDC هستند در همین راستا VMware اخیرا شرکت Arkin که در زمینه امنیت SDDC و عملیاتی فعالیت دارد را خریده است. به شکل واضح جاذبه های این زمینه دیده می شود. سازندگان دیگر در حال توسعه اجزا و استانداردهای SDDC هستند. پروژه Open Daylight پشتیبانی فروشندگانی نظیر 6Wind ،Arista Networks ،Big Switch Networks ،Brocade ،Cisco ،Citrix ،Cypherpath ،Dell Ericsson Fujitsu ،Hewlett-Packard ،IBM ،Intel ،Juniper Networks ،Microsoft ،NEC ،Nuage Networks ،Plexxi ،PLUMgrid ،and Red Hat را جلب کرده است.
سرویس دهندگان سطح بالایی چون آمازون و savvis که می توانند مزایای بالقوه از طریق بهبود کارایی خودکار سازی داشته باشند. به سازمان هایی فکر می کنند که پیاده سازی SDDC را در مقیاس کامل در دستور کار دارد.
برای شرکت هایی که قبلا SDN را در مرکز داده اجرا کرده اند حال در جستجوی گسترش مزیت های آن بر روی WAN هستند. یک گروه جدید از Software Defined WAN با سازندگانی نظیر CloudGenix ،VeloCloud و Viptela در حال ظهور است.

برچسب ها: پردازش ابری, رایانش ابری در ایران, Software Defined Networking, Application Programming Interface, SDDC, Software Defined Storage, رایانش ابری, Public Cloud, Private Cloud, Security