12 نکته کلیدی برای مجازی سازی Active Directory-بخش پنجم

عدم اختصاص منابع بیشتر از نیاز به ماشین های مجازی

هنگامی که متخصصان زمینه IT یک DC را بر روی یک سرور فیزیکی راه اندازی می کنند؛ معمولاً از یک پیکربندی رایج سخت افزاری یعنی "یک CPU دو هسته ای و 4 گیگابایت RAM" که بین تمام مدیران شبکه مرسوم است، استفاده می کنند.

این سطح حافظه و قدرت پردازشی، برای سرویس دهی یک DC بر روی یک سرور فیزیکی کاملاً منطقی به نظر می رسد. تفاوت قیمت بین حافظه های 1 و 4 گیگابایتی معمولاً در مقایسه با زمانی که یک تکنسین صرف محاسبه مقادیر صحیح آنها می کند از ارزش کمتری برخوردار می باشد.Windows Server Active Directory

محیط های مجازی بسیار متفاوت و متنوع می باشند؛ حتی با وجود منابعی با قابلیت های متعدد که بر روی سطح پایین سخت افزاری (Hypervisor) قابل نصب می باشند، ولی اختصاص این تعداد منابع فقط به یک ماشین مجازی، کار غیر ضروری و نامطلوب می باشد. منابع سخت افزاری بایستی به گونه ای مدیریت شوند که از واگذاری منابع بیش از نیاز یک ماشین به آن جلوگیری شود؛ تا از بروز مشکلاتی از قبیل Load Balancing با پیچیدگی بالا جلوگیری بعمل آید.

هیچگاه بیش از ظرفیت یک محیط مجازی از آن سرویس نگیرید؛ در واقع بهتر است با استفاده از "ابزارهای مدیریت" تعداد ماشین های مجازی مورد نیاز را محاسبه و از تخصیص چندین پردازشگر مجازی اجتناب شود.

برچسب ها: اکتیودایرکتوری, Load Balancing, dc, Backup گیری, پشتیبان گیری, Active Directory, VMware vSphere, مجازی سازی, Backup